Si Mia ay gumising nang maaga. Hinanap niya ang kanyang paboritong medyas na pula at dilaw. "Nasaan na kaya?" tanong niya. Tumingin siya sa ilalim ng kama. Wala. Tumingin siya sa loob ng aparador. Wala pa rin. Tambak ang mga damit sa sahig. Nakakalat ang mga laruan sa buong kwarto. "Ano ba naman ito! Hindi ko makita dahil sa kalat!" sabi ni Mia. Tumayo na siya at naghanda na para maligo kahit wala pa ang medyas.

Ang Nawawalang Medyas

Pagkatapos maligo, nagbihis si Mia. Wala pa rin ang paboritong medyas kaya kumuha siya ng iba. Sinuot niya ang medyas na puti sa kaliwang paa at asul sa kanang paa. Pumunta siya sa paaralan. Nakita ni Jun ang medyas ni Mia. "Tingnan ninyo! Magkaiba ang medyas ni Mia!" tawa ni Jun. Tumawa rin ang ibang mga bata. Naging malungkot si Mia buong araw. Hindi niya maintindihan kung bakit siya pinagtatawanan.

Magkaibang Medyas sa Paaralan

Umuwi si Mia na malungkot. Nakita siya ni Ina. "Bakit ka malungkot, Mia?" tanong ni Ina. "Pinagtatawanan nila ako dahil magkaiba ang medyas ko," sagot ni Mia. "Bakit naman magkaiba?" tanong ulit ni Ina. "Hindi ko po makita ang paborito ko dahil sa kalat ng kwarto," paliwanag ni Mia. Ngumiti si Ina. "Alam mo na ang gagawin mo, anak," sabi niya. Tumango si Mia. Oras na para maglinis!

Ang Payo ni Ina

Naglinis si Mia ng kanyang kwarto. Tinupi niya ang mga damit isa-isa. Inayos niya ang higaan. Inilagay niya ang mga laruan sa kahon. Inayos din niya ang mga papel sa lamesa. Sa ilalim ng tambak na damit, nakita niya ang paboritong medyas! "Narito ka pala!" sigaw niya nang masaya. Tumingin siya sa paligid. Napakaganda ng kanyang kwarto ngayon! "Mas maganda pala kapag maayos," ngiti ni Mia. Bukas, magsusuot na siya ng tamang medyas!

Ang Malinis na Kwarto

“Medyas na itim at medyas na pula…”
“Medyas na puti at medyas na asul…”
Walang nagkukulay ng libro kundi isang bata na ang hinahanap ay ang kapares ng kanyang paboritong medyas. Siya si Mia, ang batang makalat. Kanina pa niya hinahanap ang kapares ng kanyang paboritong medyas, ngunit hindi niya ito makita dahil sa kalat ng kaniyang kwarto.

“Ano ba naman ‘yan! Sa dami ng kalat na ito, hindi ko na makita ang paborito kong medyas,” sabi niya sa sarili. Ngunit imbis na imisin ang mga kalat, tumayo na siya para maligo. “Mamaya ko na hahanapin,” ika pa niya.

Pagkatapos niyang maligo, nagbihis na siya, ngunit wala pa rin ang kanyang paboritong medyas. Kaya hinanap niya ulit ito. Doon niya napansin ang kalat sa kanyang kwarto: tambak ang kanyang mga damit dahil sa kanyang paghahanap, ang kaniyang higaan ay hindi pa niya naayos, at ang kanyang lamesa ay puno pa ng mga papel dahil sa kanyang mga assignment.

“Hindi ko pa rin nakikita… Mahuhuli na ako sa pagpasok!” ika niya sa sarili. Kaya kinuha na lang niya ang medyas na puti at asul na hindi magkapares at sinuot ito bago umalis para pumasok.

Nakita ng kanyang mga kaklase ang suot niyang medyas at siya ay pinag-usapan nila.
“Tingnan mo si Mia, magkaiba ang medyas niya! HAHAHAH!” sabi ni Jun sa kanyang mga kaklase.

Maghapon siyang inaasar, kaya pag-uwi ni Mia, malungkot siya. Nakita siya ng kanyang ina at tinanong, “Anong problema, Mia?”
“Pinagtatawanan nila po ako dahil magkaiba po ang kulay ng medyas ko,” sagot niya.
“Bakit nga ba magkaiba ang medyas mo?” tanong ng ina.
“Hindi ko po kasi makita dahil sa kalat ng kwarto ko,” malungkot na sabi ni Mia.

Sinabi ng kanyang ina na linisin ang kanyang kwarto. Kaya nilinis ni Mia ang kanyang kwarto: tinupi niya ulit ang mga damit, inayos ang higaan, at inayos ang mga papel sa kanyang lamesa.

Sa huli, nakita ni Mia ang kanyang paboritong medyas sa pinakailalim ng mga damit. Narealize din niya na mas maganda sa paningin ang kanyang kwarto kapag maayos. 
