cover
Bedroom lit by a small night-lamp at dusk; Soe snuggles under a pastel blanket, eyes wide with secret excitement, while her mother with a cozy sweater and gentle smile leans over the bed whispering “Welterusten.”
De zon ging onder en het werd donker. Soe moest als eerste naar bed. "Welterusten lieverd," zei mama. Soe kroop onder haar dekentje. Ze had een geheime taak. Alleen zij kon Dromenland beschermen.
On a moonlit cloud plain, Soe stands barefoot surrounded by fluffy white towers; distant stars ping like tiny bells, and a shimmering slide of silver moonlight arcs behind her under a soft indigo sky.
Soe sloot haar oogjes. Plop, daar was ze in Dromenland! Overal zag ze zachte wolken. Sterren deden ping, ping. Een glijbaan van maanlicht glinsterde. "Wat mooi hier," fluisterde Soe.
At the glittering grass meadow in bright dream daylight, Soe gazes upward laughing as dozens of red, blue, and yellow droomballonnen drift overhead, their shiny ribbons fluttering in the warm, sparkly breeze.
Soe stond op glinsterend gras. Kleurrijke ballonnen zweefden in de lucht. Het waren droomballonnen! Rode, blauwe en gele ballonnen. Soe keek omhoog en lachte. "Alles lijkt veilig," zei ze.
Beside the glowing Droomrivier at twilight, Soe kneels on a misty stone bank, head tilted and brows raised toward dark reeds that emit repetitive “Piep, piep, piep,” while silver water ripples calmly behind her.
Bij de Droomrivier hoorde Soe iets. Piep, piep, piep! Wat was dat voor geluid? Soe liep erheen om te kijken. "Wie is daar?" vroeg ze zachtjes. Het piepen ging door. Soe werd nieuwsgierig.
Under soft starlight by the riverbank, Soe gently pries open a transparent droomballon caught in reeds while a tiny glowing bug-like creature with silver wings hovers nearby, smiling gratefully.
Een kleine Nachtkriebel zat vast! Hij zat in een droomballon. "Niet bang zijn," zei Soe lief. Ze maakte hem voorzichtig los. De Nachtkriebel was blij. "Dank je wel," piepte hij vrolijk.
On a moonstone field glowing pale blue, Soe bends to place a tiny glowing bug-like creature with silver wings between two smooth stones; the creature nestles in, eyes half-closed, as stardust drifts through the calm night.
Soe nam de Nachtkriebel mee. Ze liepen naar de maanstenen. "Hier hoor jij thuis," zei Soe. De Nachtkriebel kroop tussen de stenen. Hij werd moe en slaperig. "Slaap lekker," fluisterde Soe.
At the shimmering outdoor Sterrenpoort under midnight sky, Soe stands before its arch of twinkling lights, frowning at one dull star embedded in the frame, her small hands pressed firmly against the cool crystalline surface.
Soe liep naar de Sterrenpoort. De poort glinsterde mooi. Maar één ster was dof. "Oh nee," zei Soe bezorgd. De ster moet weer schijnen! Soe wist wat te doen.
Inside the glowing portal chamber, Soe kneels atop a silver step, polishing the once-dull star with her moonlight-tasje; sparks of white light scatter as the star brightens, illuminating her smiling face and the archway walls.
Soe haalde haar maanlicht-tasje tevoorschijn. Ze poetste de doffe ster. Poets, poets, poets! De ster werd helderder. Hij begon te fonkelen! "Zo is het goed," lachte Soe.
At the cloud-edge balcony beneath a dark indigo sky, Soe peers through a circular dream-window where the distant Earth glows; her brows knit with concern as tiny images of her waking parents flicker on the window surface.
Soe keek naar de aarde. Mama en papa konden niet slapen! Ze waren nog wakker. "Dat moet ik oplossen," zei Soe. Ze liep snel naar het Dromenplein. Daar kon ze helpen.
On the softly lit Dromenplein under swirling pastel clouds, Soe stands center stage of floating grass, singing "La la la" with eyes closed and arms open, while colorful droomballonnen gently sway around her in a calming breeze.
Op het Dromenplein begon Soe te zingen. "La la la," zong ze zacht. De droomballonnen wiegden mee. De wolken werden zachter. De wind fluisterde rustig. Alles werd stil en vredig.
In the dim parents’ bedroom, starlight filters through curtains as her mother with a cozy sweater and gentle smile yawns atop the quilt, and her father wearing striped pajamas and glasses rubs his eyes before both drift into sleep.
De sterren schenen heel zacht. Mama voelde zich moe worden. Papa gaapte en gaapte. Ze vielen allebei in slaap! Ze droomden heerlijke dromen. Soes taak was klaar!
Back in her softly lit bedroom just before dawn, Soe lies curled beneath the pastel blanket, smiling sleepily toward the window where a faint star glimmers, her wooden crib rail and favorite stuffed bunny resting quietly beside the bed.
Soe kroop terug in bed. "Welterusten Dromenland," fluisterde ze. "Welterusten mama en papa." Soe voelde zich warm en blij. Ze deed haar oogjes dicht. En toen sliep ook Soe.