Аяла алтын қақпаның алдында тұрды. "Сәлем, Аяла!" деді қамал үнмен. "Мен - Сөйлеу қамалы. Мына затты ата, - деп алма көрсетті. "Алма!" деді Аяла қуанып. "Ол қандай? Түсі қандай?" - "Қызыл және дәмді!" "Тамаша! Ал сөйлемді жалғастыр: Күн..." - "Күн жарқырайды!" қамал жарқырап, Аялаға сиқырлы жұлдыз сыйлады.

Күміс қамалда доптар домалап жүрді. "Санайық!" деді қамал. "Бір, екі, үш!" Аяла санады. Сосын үлкен және кішкентай текшелер шықты. "Қайсысы үлкен?" - "Мына!" деп көрсетті Аяла. "Дұрыс! Ал шеңбер қайда, үшбұрыш қайда?" Аяла тауып берді. "Енді доп үстелдің үстінде ме, астында ма?" - "Үстінде!" Қамал қуанып, екінші жұлдызды сыйлады.

Түрлі-түсті қамалда бояулар секіріп жүрді. "Қызыл мен сары қосылса не болады?" сұрады қамал. "Сары қызыл! Жоқ, қызғылт сары!" күлді Аяла. Олар бірге текшелерден мұнара салды. Сосын кішкентай өсімдік көрді. "Оған не керек?" - "Су мен күн!" деді Аяла суарып. Гүл жайнады, ал қамал үшінші сиқырлы жұлдызбен марапаттады.

Соңғы қамалда кішкентай қоян жылап тұрды. "Не болды?" сұрады Аяла жанашырлықпен. "Ойыншығым жоғалды," деді қоян мұңайып. Аяла оны тауып, бөлісіп ойнады. "Гүлдерді сындырмаймыз, суын үнемдейміз," деп үйретті қамал. "Жолда абай бол, қолыңды жуы ұмытпа!" Қоян күлімсіреді. Қамал төртінші жұлдызды берді. Төрт жұлдыз бірге жарқырап, төрт кілтке айналды да, Білім патшалығының есігі ашылды!