Skip to main content
Start Creating
cover
На тепих во дневната соба, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви турка мала црвена кола по пат од перничиња. Драгана во бела блуза и сини фармерки клечи до него, насмеана и намигнува.
Давид имаше четири години. Тој сакаше животни и автомобили повеќе од сè на светот. Секој ден играше со малите колички на тепихот. Неговата мајка Драгана секогаш си играше со него и градеше патишта од перничиња. „Мамо, еден ден ќе возам вистински автомобил!“ рече Давид насмеан. Драгана му намигна и рече: „Секое патување почнува со едно мало чекорче, мој храбар синко.“
На сончево утро во собата, Драгана во бела блуза и сини фармерки му подава мал црвен автомобил на Давид. Тој, во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви, зрачи од радост со широко отворени очи и раце испружени кон подарокот.
Едно сончево утро, Драгана му подари на Давид мал црвен автомобил. „Ова е за тебе, мојот храбар возачу!“ рече таа насмеана. Давид радосно го зеде автомобилчето во рацете. „Фала мамо, тој е прекрасен!“ извика тој. Не знаеше дека овој автомобил крие голема тајна внатре во себе.
Во дневната соба, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви го допира црвеното автомобилче и тоа светка со силна златна светлина. Пред нив, малото автомобилче прераснува во вистински блескав теренец, а Драгана во бела блуза и сини фармерки стои вчудовидена.
Штом Давид го допре автомобилчето со раката, тоа одеднаш засветка со силна светлина. Давид и Драгана застанаа изненадени и зачудени. Пред нивните очи, малото автомобилче се претвори во вистински волшебен теренец! „Мамо, погледни!“ извика Давид воодушевено. Драгана се насмевна и рече: „Изгледа дека нè чека голема авантура, синко мој.“
Волшебниот теренец со Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви и Драгана во бела блуза и сини фармерки брмчи по шумски пат меѓу високи дрвја кои блескаат во зелена светлина. Низ прозорецот се гледа како минуваат преку камења, а Давид возбудено го држи волан.
„Мамо, ајде да одиме во авантура!“ извика Давид возбудено. „Се разбира, мој храбар возачу!“ се насмевна Драгана и седна до него. Тргнаа по патот што водеше кон Волшебната Шума. Теренецот брмчеше тивко и лесно поминуваше преку камења и локви. Дрвјата станаа повисоки, а сè околу нив блескаше во зелена светлина.
До грм во Волшебната шума, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви нежно гали мало зајаче со влажни очи и треперливи уши. Драгана во бела блуза и сини фармерки клечи до нив со загрижен израз.
Во шумата, Давид и Драгана слушнаа тивко плачење зад еден грм. Таму најдоа мало зајаче со влажни очи и треперливи уши. „Си ја загубив мајка ми!“ прошепоти зајачето тажно. Давид нежно го погали по главата. „Не грижи се, ние ќе ти помогнеме да ја најдеш!“ рече тој смело.
Во теренецот, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви внимателно го сместува зајачето на задното седиште, додека Драгана во бела блуза и сини фармерки му подава мала шишенце со вода. Зајачето гледа со надеж низ прозорецот.
Давид внимателно го подигна зајачето и го смести удобно во теренецот. Драгана му даде малку вода да се разладни од стравот. „Држи се цврсто, авантурата продолжува!“ рече Давид насмеан. Зајачето погледна наоколу со надеж во очите. Теренецот тргна понатаму низ густата, зелена шума барајќи го патот напред.
Покрај бистар поток, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви гледа низ прозорецот на теренецот кон мало јагне кое весело скока. Драгана во бела блуза и сини фармерки се смее до него, а зајачето љубопитно ѕирка од задното седиште.
Наеднаш слушнаа радосно „меее!“ некаде близу. Давид го сврте теренецот кон звукот покрај бистриот поток. Таму видоа мало јагне како весело скока и си игра со камењата. „Здраво, пријателе!“ извика Давид низ прозорецот. Јагнето се приближи, љубопитно гледајќи во шарениот теренец и неговите нови патници.
На брегот на потокот, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви прашува јагне со грижа, додека Драгана во бела блуза и сини фармерки им се насмевнува. Зајачето и јагнето радосно скокаат во теренецот подготвени за патување.
„Дали и ти се изгуби?“ праша Давид со грижа. Јагнето климна со главата тажно. „Си ја бараам мајка ми од утрово,“ рече тивко. Драгана насмеана рече: „Тогаш ајде сите заедно да ја бараме!“ Зајачето и јагнето се спогледаа радосно и скокнаа во теренецот подготвени за патувањето.
Теренецот вози низ шума со сончеви зраци кои играат меѓу лисјата. Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви забрзува со насмевка, а Драгана во бела блуза и сини фармерки слуша внимателно, додека зајачето и јагнето на задното седиште гледаат надежно.
Теренецот продолжи низ шумата, а сонцето играше меѓу листовите. Одеднаш слушнаа гласно „скок-скок“ и нечие викање. „Мое малечко, каде си?“ довикуваше еден глас загрижено. Давид забрза кон звукот со насмевка на лицето. „Мислам дека ја најдовме мајката на зајачето!“ извика тој радосно кон Драгана.
Зад едно дрво, мајката зајачка гушка цврсто зајачето кое скокна од теренецот. Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви и Драгана во бела блуза и сини фармерки гледаат со радост, а јагнето ѕирка од колата.
Зад едно дрво стоеше мајката зајачка, нервозно гледајќи наоколу. Зајачето скокна од теренецот право во нејзините прегратки. „Најдов тебе, мамо!“ пискаше среќно. Мајката го гушна цврсто и благодарно погледна кон Давид. „Фала ти, мал храбар возачу!“ рече таа со солзи од радост во очите.
На ливада со шарени цветови, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви гледа внимателно од теренецот. Драгана во бела блуза и сини фармерки слуша, а зајачето и јагнето на задното седиште се надеваат.
Сега требаше да ја најдат и мајката на јагнето. Теренецот тргна кон ливадата каде цветовите блескаа во боја. Давид гледаше внимателно, а Драгана слушаше за секој звук. „Чувам нешто!“ рече Давид возбудено. Одеднаш слушнаа долго „беее!“ коешто доаѓаше од голем бел грб зад грмушките.
На ливадата, мајката овца гушка јагнето кое трча кон неа низ тревата. Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви и Драгана во бела блуза и сини фармерки се насмевнуваат од теренецот.
Таму стоеше мајката овца, тажно гледајќи во далечината. Јагнето скокна и потрча право кон неа низ тревата. „Мамо, тука сум!“ викаше радосно додека трчаше. Овцата го гушна со нежност и благодарност. Давид и Драгана се насмевнаа гледајќи ја среќната средба на мајката и нејзиното јагне.
Околу златниот теренец, зајаче со мајка си и јагне со мајка си се собрани под заоѓачкото сонце. Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви и Драгана во бела блуза и сини фармерки стојат насмеани, а теренецот светка со топла светлина.
Сите животни се собраа околу теренецот благодарувајќи им на Давид и Драгана. Теренецот одеднаш засветка повторно со топла, златна светлина. „Мислам дека сака да каже фала,“ рече Давид насмеан. Драгана го гушна синот и рече: „Твоето храбро срце ја направи оваа авантура посебна.“ Сонцето полека заоѓаше над шумата.
На патот кон дома, Давид во сино маиче со печат на автомобил и беж шорцеви држи мало црвено автомобилче во рацете и се насмевнува кон Драгана во бела блуза и сини фармерки. Зад нив, шумата блеска во зајдисонце.
Теренецот повторно се претвори во мало црвено автомобилче во рацете на Давид. „Ќе имаме уште многу авантури,“ рече тој среќно на мајка си. Драгана му се насмевна и го бакна по главата. „Секако, мој храбар возачу,“ рече таа нежно. Тие тргнаа дома, со срца полни среќа и нови пријателства од шумата.