
Sa klase, abala ang lahat sa pagsusulat ng sanaysay. Hawak ni Mika ang kanyang papel, pero kunot ang noo niya. “Ang hirap naman gumawa ng sanaysay,” bulong niya. Sinubukan niyang magsulat, “Ang paborito kong gawain ay pagbabasa.” Pagkatapos noon, hindi na niya alam ang isusulat pa. Lumapit si Ana at nagtanong, “Mika, kailangan natin ng tatlo hanggang limang pangungusap.”

Umupo si Ana sa tabi ni Mika upang tumulong. “Simulan mo sa panimula, tapos ikwento ang detalye, at tapusin ng konklusyon,” paliwanag ni Ana. Tumango si Mika at sinubukang magdagdag ng pangungusap. “Nagbabasa ako ng mga kwento tungkol sa hayop at pakikipagsapalaran,” sulat niya. “Mas marami na akong pangungusap ngayon!” sabi ni Mika nang masaya. Ngumiti si Ana at sinabing, “Tama na iyan, pero tingnan din natin ang ayos nila.”

Nakita ng guro na nagtutulungan sina Mika at Ana. Lumapit siya at sinabing, “Magandang simula iyan, pero tingnan natin ang pagkakasunod-sunod.” Ipinakita ng guro ang tamang ayos: panimula, gitna, at wakas. “Ilagay mo muna ang pinakamahalagang ideya bago ang detalye,” paliwanag niya. Muling inayos ni Mika ang kanyang mga pangungusap ayon sa turo ng guro. “Ngayon mas malinaw na ang sanaysay ko!” sabi ni Mika nang natutuwa.

Tinapos ni Mika ang kanyang sanaysay nang may limang maayos na pangungusap. Binasa niya ito nang malakas sa harap ni Ana at ng guro. “Magaling, Mika! Sinunod mo ang tamang ayos,” papuri ng guro. Ngumiti si Ana at sinabing, “Tingnan mo, kaya mo pala!” Masaya si Mika dahil natutunan niyang bumuo ng mabuting sanaysay. Mula noon, hindi na niya natakot sumulat ng sanaysay.